Δε σου έχω αφιερώσει ούτε μια γραμμή.

Δε σου έχω αφιερώσει ούτε μια γραμμή στη σκέψη μου.

Και είσαι τόσα χρόνια παρόν στη ζωή μου.

Με ακολουθείς με το δικό σου αόρατο τρόπο, περπατώντας σαν σε πέλματα της γάτας.

Έπρεπε να κάνουμε τόσα λάθη, άφησες να κάνουμε τόσα λάθη.

Άφησες να έρθει η μέρα, ένα βήμα πριν από το κενό.

Το παραδέχτηκες. Το δέχτηκες. Το ξεστόμισες.

Φέρθηκες σκάρτα και τώρα πια το ήξερες. Χάσαμε χρόνο. Πολύτιμο.

Σε λάθος αγκαλιές. Δημιουργήσαμε πολλές πληγές. Σε εμάς . Σε εκείνους.

Και ξαφνικά, βρεθήκαμε στην ίδια διαδρομή.

Τόσα χρόνια δρόμοι παράλληλοι. Και τώρα κοινή πορεία.

Με τρομάζει που μετανόησες. Με τρομάζει που άλλαξες.

Σε είχα αφήσει σε ένα ραφάκι εκεί ψηλά να στέκεις και να συνεχίζεις, χωρίς εμένα.

Εγώ δε χωρούσα.

Ήμουν πολύ  too much. Όλο αυτό ήταν πολύ too much.

Και ξαφνικά το υποσυνείδητο φωνάζει λόγια που τρομάζουν.

Αν ήρθες για να μείνεις, αυτή τη φορά στρώσε ζεστά.

Το φετινό χειμώνα θέλω να με ζεστάνει μόνο η καρδιά σου.

Καληνύχτα.

Είναι εκείνες οι στιγμές....

..που σου λείπει τόσο που δεν αντέχεις. Το κορμί σου έρχεται σε πλήρη αδράνεια και το μόνο που υπερλειτουργεί είναι το μυαλό το οποίο ανακαλεί τις όμορφες στιγμές..και η καρδιά τις αναπολεί. Ενώ ξέρεις πως μένουν τόσες λίγες ώρες για να τον δεις δε μπορείς να αντέξεις. Νιώθεις τόσο άχρηστη και μισή που δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Και παρόλο που έχεις άλλα τόσα σημαντικά που πρέπει να γίνουν δε βρίσκεις κουράγιο. Δε βρίσκεις κουράγιο γιατί ξέρεις πως κάθε λεπτό είναι πολύτιμο και αναρωτιέσαι για ποιο λόγο να περνάνε ακόμη και τα δευτερόλεπτα μακριά του. Γιατί να μην είστε μαζί ακόμη και εκείνο το μηδαμινό δευτερόλεπτο; Είναι άραγε επιλογή σας ή επιλογή άλλων που μπερδεύτηκαν στο σταυροδρόμι της ζωής σας; Ξέρω πως μένουν μόνο μερικές ώρες. Το ξέρω. 34 για την ακρίβεια και κάτι λεπτά. Τις μετράω λεπτό προς λεπτό, δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο. Ποια; Εγώ. Που κάποτε ήμουν αυτάρκης που κυκλοφορούσα μόνο εγώ μέσα σε αυτό το τεράστιο σπίτι. Που δε χόρταινα να κοιμάμαι μόνη κάθε βράδυ και το απολάμβανα. Ναι αυτή ήμουν, όμως τώρα κοίτα με. Δε μπορώ να κοιμηθώ και τόσο άνετα μακριά σου. Αγκαλιά με την μπλούζα της αγαπημένης σου ομάδας..μυρίζει ακόμη λίγο από το άρωμα σου. Σου δίνω ραντεβού στα όνειρα μου πρίγκιπα μου.

Μέχρι να σε δω,
μέχρι να σε δω,
οι μέρες μου θα είναι μέρες δίχως μάτια
Αν σ' ονειρευτώ,
αν σ' ονειρευτώ,
οι νύχτες μου θα κλέψουνε της μέρας τα παλάτια..



Καληνύχτα...